2021’de yayımlanan öğretici araştırması, Lübnan’da Türkçe öğretiminin yalnızca bir ders kitabı meselesi olmadığını gösteriyor. Araştırmaya katılan 25 öğretici; uzmanlık, materyal, okuma kitabı, sınıf teknolojisi ve özellikle konuşma pratiği eksikliklerini birlikte sıralıyor.
Bu bulgular, Aydamun gibi yerlerde açılan kursların değerini azaltmaz; tersine kursun ev, arkadaş çevresi ve yerel kültür kayıtlarıyla desteklenmesi gerektiğini düşündürür. Türkü, mani, aile hikâyesi ve gündelik konuşma, dilbilgisi dersinin sağlayamadığı doğal kullanım alanlarını oluşturabilir. Bu son değerlendirme, araştırma bulgularından çıkarılan editoryal yorumdur.